Dua Bahçesi Yalan Vaatte Bulunmak
Muhakkak ki çok kere dil, vaattetmeye meyleder. Sonra nefis, çoğu zaman o va’di yerine getirmek istemez. Böylece va’d, yapmamaya dönüşür. Bu ise münafıklığın alâmetlerindendir! Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:
Ey iman edenler! (verdiğiniz) sözleri yerine getiriniz. (Mâide/l)
Hz. Peygamber’de ‘Va’d vergidir’142 (verilmiş mal gibidir, geri alınamaz) buyurmuştur.
Va’d, borç gibidir veya daha üstündür.
Hadîsdeki ve’y kelimesi va’d mânâsmdadır. Allah Teâlâ peygamberi İsmail’i överek şöyle buyurmuştur:
Muhakkak İsmail va’dinde sadıktı.(Meryem/54)
Denildi ki: İsmail (a.s) bir yerde bir insana söz verdi. O insan, Hz. İsmail‘e -unuttuğu için- bir daha dönmedi. İsmail (a.s) onu beklemek için yirmiiki gün orada kaldı.
Abdullah b. Ömer sekerata (ölüm döşeğine) düştüğü zaman şöyle dedi: ‘Kureyşlilerden bir kişi benden kızımı istedi. Benden de va’de benzer bir söz aldı. Allah’a yemin ederim ki ben münâfıklığın üçte biriyle Allah’ın huzuruna gitmek istemiyorum. O halde sizi şahid tutuyorum: ‘Ben ona kızımı verdim!’